........വ്യാകുലതകൾ എത്രയേറെ എന്നെ പിടിച്ചുലക്കുന്നു എന്ന് ഞാനെന്റെ ഹൃദയത്തെ തൊട്ടറിയുന്നു. ആ മടിത്തട്ടിൽ മുഖമമർത്തി കരയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ. അനാഥത്വത്തിന്റെ തീവ്ര വേദനയും , ആ അരക്ഷിതമായ അവസ്ഥയും നന്നായിട്ടറിയുന്ന ദിനങ്ങൾ.....
ആരൊക്കെയോ എവിടെയോ സ്നേഹം പുറത്തു കാണിക്കാതെ ഉള്ളിലൊതുക്കി കണ്ടും കാണാതെയും ഒളിച്ചു കളിക്കുന്നു, അവർക്കിടയിൽ ഞാൻ ആരാണ് ? ആ ചോദ്യം എന്നെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നു ....പ്രാണൻ പിടഞ്ഞു നിലവിളിക്കുമ്പോൾ ജാലകവിരികൾ കാറ്റിലിളകി എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നോ? അതോ പരിഹസിക്കുന്നോ?
ഹൃദയത്തിലെ വിലാപവേധന എന്നെ ഞാനല്ലാതാക്കുന്നു.....
